Vrouwenrechten: hoe ver staan we?

De viering van de Internationale Vrouwendag op 8 maart markeert een mijlpaal inzake vrouwenrechten. In maart gaan wereldleiders naar de VN in New York om de balans op te maken van wat ze bereikt hebben in de 20 jaar sinds de historische vergadering in Beijing. Daar beloofden ze om de rechten van vrouwen en meisjes overal te beschermen en te bevorderen. Dr Renu Adhikari zal er een van de vele activisten zijn. Ze vertelt ons welke vooruitgang zij de laatste twee decennia heeft gezien.

Ik heb de laatste 24 jaar in Nepal rond vrouwenrechten gewerkt. Ik begon met werk rond mensenhandel en HIV. Ik had een meisje ontmoet dat in de mensenhandel terecht was gekomen. Haar verhaal bracht me ertoe om te heroverwegen of ik arts moest blijven of iets voor de rechten van vrouwen moest gaan doen. In die tijd had ik er zelfs geen idee van wat een ngo was. Desalniettemin richtte ik vanuit mijn passie voor vrouwenrechten in 1991 het Vrouwenrevalidatiecentrum (Women’s Revalidation Centre – WOREC) op.

Toen ik naar de dorpen begon te gaan, ontdekte ik de structurele discriminatie en de noodzaak om dieper in te gaan op vrouwenrechten. Ooit ontmoette ik op een bijeenkomst rond gezondheid een vrouw die over rugpijn klaagde. Toen ik haar onderzocht vond ik in haar vagina een stuk rubber van een pantoffel. Ik haalde het eruit en een deel van haar baarmoeder kwam naar buiten, samen met etter, bloed en ontlasting. Ik was in shock.

Activisten roepen de Nepalese autoriteiten op  om baarmoederverzakking te erkennen als een kwestie van mensenrechten, Kathmandu, Nepal, 5 mei 2014

Ze vertelde me haar verhaal. Ze was 13 jaar toen ze trouwde. Op haar negentiende was ze al vier keer zwanger geweest, twee daarvan resulteerden in een miskraam. Op haar 23ste kreeg ze een baarmoederverzakking en trouwde haar echtgenoot met een andere vrouw. Als alleenstaande moeder moest ze extra hard werken. In die tijd had niemand het over baarmoederverzakkingen. Dat was 23 jaar geleden.

Ik begon over de zaak te schrijven en te praten. Dat was niet eenvoudig. Ik werd beschimpt door mijn collega dokters die vroegen waarom praat je enkel over de baarmoeder?, maar ik had een goede vriendin [en bondgenoot] in Dr Aruna, en ik begon actie te voeren. Ik leerde vrouwen hoe ze een pessariumring moesten gebruiken en voerde ook actie om een eind te maken aan gendergerelateerd geweld op het niveau van de dorpsgemeenschappen, de deelgebieden en het land.

De weg naar Beijing

In 1994 ging ik naar de voorbereidende vergaderingen in New York voor de Vierde Wereldconferentie over Vrouwen die later in Beijing zou plaatsvinden. Als dokter had ik in het begin geen flauw benul van sociale indicatoren en rechten.

Ik had weinig verwachtingen in die tijd. Ook al kon ik de discussies niet altijd goed volgen, toch kwam ik er al snel achter dat er een forum was om over baarmoederverzakking en seksuele en reproductieve rechten te praten. Want die kwamen in de discussies maar weinig aan bod. Er waren duizenden vrouwen en ik kon mijn netwerk uitbreiden en van de andere vrouwenrechtenactivisten dingen opsteken.

Mijn moeder barstte ettelijke keren in tranen uit als mensen haar vroegen wat is je dochter toch aan het doen? Dat waren momenten dat ik dacht dat ik iets verkeerds gedaan had. Maar de voorbereiding op de conferentie in Beijing gaf me de bevestiging dat ik toch op het juiste spoor zat. Ik werd door het hele proces veel mondiger.

De erfenis van Beijing

Er zijn van die momenten in de geschiedenis dat alles bijeenkomt, en naar buiten komt. Beijing was zo’n moment. Na heel wat pleidooien en inspanningen door groeperingen voor vrouwenrechten werd het Beijing Platform voor Actie goedgekeurd. Dat werd bereikt door de kracht van netwerken en van verschillende groeperingen en persoonlijkheden van over heel de wereld die in Beijing samenwerkten.

In Nepal waren het nog maar de begindagen dat activisten over democratie en vrouwenrechten konden praten, en de conferentie in Beijing was de geschikte plek voor deze gesprekken. Na de conferentie werd in Nepal het Ministerie voor Vrouwen opgericht. Dat was wat we vroegen en Beijing maakte dat mogelijk, dus dat is erg belangrijk.

Maar vijf jaar later liep die politiek met een sisser af. Het politieke elan van de groeperingen voor vrouwenrechten verwaterde en de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen zwakten het Beijing Platform voor Actie af. Daarna nam gendermainstreaming (het integreren van de genderdimensie in het beleid) de plaats in van een hoop vrouwenrechtenkwesties. In Nepal bijvoorbeeld werden de projecten van gendermainstreaming herleid tot symbolische gestes. De politieke en structurele kwesties in verband met vrouwenrechten werden niet aangepakt. Hier en daar een vrouw zetten op een postje betekent nog geen gelijkheid.

Twintig jaar later

Toen ik met mijn werk begon haalde ik een rubberen pantoffel uit de vagina van een vrouw tijdens een bijeenkomst rond gezondheid. Maar na 20 jaar van zo veel energie en werk in verband met baarmoederverzakking en discriminatie van vrouwen, nam ik onlangs weer deel aan een bijeenkomst rond gezondheid: nu moest ik een lang stuk stof uit een vrouw trekken. Ze gebruikte het om haar baarmoeder op de plaats te houden – en ze was maar 10 km verwijderd van een regeringsziekenhuis. Vrouwenrechtenactivisten brachten de problemen naar buiten in Beijing, maar de ernst van de problemen verdween uit het zicht. Er werden plannen uitgetekend, maar er kwamen geen structurele veranderingen tot stand.

De VN-bijeenkomst in maart om de vooruitgang sinds Beijing te beoordelen, zal een moment zijn om er over na te denken en te bekijken wat we bereikt hebben, en op deze prestaties verder te werken. Maar we moeten ook kijken naar wat niet gewerkt heeft. Dat is waarom ik daar wil zijn en wil deelnemen aan dit debat over vrouwenrechten 20 jaar later.

Advertenties

Over 𝕥𝕙𝕖𝕠 𝕙𝕖𝕣𝕓𝕠𝕥𝕤 👋 𝕥𝕙𝕖 𝕧𝕠𝕚𝕔𝕖 🗣 💌 𝕠𝕗 𝕥𝕚𝕖𝕟𝕖𝕟 🇧🇪 😍💋

Mijn advies zorg dat het U goed gaat zowel #Financiële Gezondheid #Fysische Gezondheid #Psychische Gezondheid. Als het met één van deze drie misloopt, loopt het ook snel mis met de twee andere en wordt men HEEL ONGELUKKIG Daarom geef ik in mijn talrijke Blogs en Sites nuttige informatie om dit te voorkomen. Schrijf U in op de nieuwsbrieven en gegarandeerd dat U HEEL GELUKKIG wordt Klik op de link bekijk volledig profiel om ook nog eens een kijkje te nemen van andere sites die ik heb gemaakt Vriendelijke Groet 𝕥𝕙𝕖𝕠 𝕙𝕖𝕣𝕓𝕠𝕥𝕤 👋 𝕥𝕙𝕖 𝕧𝕠𝕚𝕔𝕖 🗣 💌 𝕠𝕗 𝕥𝕚𝕖𝕟𝕖𝕟 🇧🇪 😍💋

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s